لطفا همه احترام بگذاريد

پدر شدن يه مقامه! اينجوري نيست كه بهت بگن قراره پدر شي و بعدش هم تو يهو پدر شي! مي دونم كه خيلي ها حتي بعد از اينكه اولين بار بچه شون رو بغل گرفتن، پدر نشدن و فريب گفته هاي بقيه رو خوردن. اين پيش فرض ساده كافيه تا مثل خوره به ذهنم بيفته كه چه جوري بايد به اين مقام رسيد؟مقام يه برچسب يا يه حال روحي نيست كه بشه سريع به دستش آورد! بايد برا رسيدن بهش سعي كرد، تلاش كرد، هزينه داد و ذره ذره وجودت رو در راهش تصفيه كرد. اين كار فقط دست خودت نيست. بعضي وقت ها دست هايي كه ظاهرا از غيب اند تو اين راه نقش هايي دارند. مثل مادر شدن! مادر يك مقامه! يك مقامه محترم كه همه نظام هاي اخلاقي اون رو به رسميت شناخته و بهش اهميت فوق العاده اي قائل شدن. اين اهميت از همون جايي ناشي مي شه كه بهش مي گم مقام.

من تو اين مدت شاهد ذره ذره بالا رفتن و عروج يك انسان تا رسيدن به اين مقام بودم. گرچه خودش هنوز فكر مي كنه راه زيادي مونده ولي من مي بينم كه راه زيادي رو هم تا حالا رفته. چون ديدم كه چطور يك پديده، يك حضور، يك وجود با تلالوي زايش يك حيات، آروم آروم دست اين انسان رو گرفته و اون رو به حركت وا داشته! رنجش داده، خندونده! لحظاتش رو پر از اشك و لبخند كرده! از آه و آرزو. از حماسه شگفت انگيز خلقت يك حيات. و من شاهد اين بودم كه او ذره ذره پالايش شده! ذهنش از بين اون همه رنج و درد و آه، شاخه سبز و ناز حياتي رو پروده كه عصاره تمام روحش شده و اسمش رو گذاشته عشق، فرزند يا اون چيزي كه خودش «جي جي» صداش مي كنه.من مقام مادريش رو به رسميت مي شناسم و بهش احترام مي ذارم و غبطه مي خورم به انساني كه در مسير انسان شدنش يك گام ديگه به سوي كمال برداشته! تبريك مي گم بهش و براش آرزوهاي خوب رو تو دلم مرور مي كنم.

به فرزندم فكر مي كنم به چيزهايي كه به او خواهم آموخت. توي ذهنم ليستشون مي كنم و سعي مي كنم اونها را پالايش بكنم و بدها رو از خوب ها جدا كنم. مي خوام اسمي براي اين ليست بذارم. ناخودآگاه اولين اين ليست مي شه عنوانش: عشق و احترام به مادر!

نمي دونم چه جوري مي شه پدر شد! مادرهاي واقعي زيادند و پدرهاي واقعي هم(گرچه كمتر)! ديروز رفته بوديم كتاب فروشي تا چندكتاب برا اين موضوع بخريم! كتاب هاي زيادي بود، كتاب هاي خوبي هم خريديم ولي بازهم بايد در خودم غوطه ور شوم تا حركتي بكنم و زياد هم عقب نمونم.

"مهدي"